Pałac Królewski w Casercie: historia i liczby

Stolica dla Burbonów

W połowie XVIII wieku Karol Burbon, król Neapolu, postanowił zbudować nową rezydencję królewską na równinie pod Casertą, z dala od morza i od miasta. Projekt powierzono Luigiemu Vanvitellemu, a kamień węgielny położono 20 stycznia 1752 roku. Karol opuścił Neapol w 1759 roku, by zostać królem Hiszpanii, a prace trwały dalej za jego syna Ferdynanda; po śmierci Luigiego Vanvitellego w 1773 roku kierował nimi jego syn Carlo.

Liczby

Kamień węgielny	20 stycznia 1752
Kondygnacje	5
Wysokość	42 metry
Pomieszczenia	około 1400
Schody Królewskie	116 stopni z marmuru z Trapani
Via d’Acqua w parku	około 3 km
Wielka Kaskada	82 metry spadku
Ogród Angielski	23 hektary

Czego nie przegapić w pałacu

• Schody Królewskie, z dwoma marmurowymi lwami i 116 stopniami prowadzącymi do Górnego Westybulu.
• Kaplica Palatyńska, otwarta w Boże Narodzenie 1784 roku.
• Teatr Dworski, otwarty w 1769 roku, czynny w soboty i niedziele od 10:00 do 13:00.
• Sala Tronowa, dekorowana w latach 1811–1845.

Obiekt UNESCO

W 1997 roku UNESCO wpisało na Listę światowego dziedzictwa osiemnastowieczny Pałac wraz z parkiem, akweduktem Vanvitellego i zespołem San Leucio. To cztery powiązane ze sobą miejsca: akwedukt doprowadza wodę do fontann w parku, a San Leucio było kolonią jedwabniczą założoną przez Burbonów. Dwa pozostałe miejsca opisujemy w dziale okolice.

Z Royal Palace B&B

B&B mieści się w historycznej kamienicy w centrum Caserty, kilka kroków od parku Pałacu Królewskiego i 1,4 km od wejścia głównego: na spokojne zwiedzanie, także San Leucio i akweduktu, warto zostać co najmniej dwie noce.